---
title: Agenci
description: Zarządzaj każdym agentem AI w tenancie - co każdy z nich naprawdę może czytać w plikach, witrynach, danych użytkowników i poczcie, kto go wdrożył i jak go ograniczyć przed szerokim wdrożeniem.
icon: Bot
---

# Agenci (Agents)

Ekran Agentów odpowiada na pytanie, które rozstrzyga, czy firmowa AI będzie aktywem, czy incydentem: **„Do czego nasi agenci AI faktycznie sięgają - i kto o tym zdecydował?”** Agenci przychodzą w produktach dostawców, powstają w godzinę w rękach pracowników i dziedziczą dostęp, którego nikt świadomie nie nadał. 1Security scala każdego agenta - Copilot, Entra, Azure i firm trzecich - w jeden zarządzany inwentarz z policzonym rzeczywistym zasięgiem danych. Zobacz [przewodnik po Agentach](/pl/docs/agents), aby poznać, jak łączą się źródła.

## Co Możesz Osiągnąć

<Cards>
  <Card
    title="Zrób spis swojej „siły roboczej AI”"
    description="Każda instancja agenta w tenancie - dostarczona przez dostawcę, zbudowana przez pracownika albo dołączona do licencjonowanego produktu - z przypisaniem twórcy tam, gdzie Microsoft je udostępnia, i informacją, czy jej konto jest w ogóle włączone."
  />
  <Card
    title="Policz zasięg, zanim zaufasz"
    description="Dla każdego agenta liczba użytkowników, plików, witryn i e-maili, do których faktycznie ma dostęp, oraz czy w zasięgu są dane wrażliwe. Decyzje o barierach podejmowane na liczbach, nie na manifestach."
  />
  <Card
    title="Zarządzaj schematami, nie tylko instancjami"
    description="Agenci są tworzeni ze schematów (blueprints). Przejrzyj szablon raz - weryfikację wydawcy, deklarowane uprawnienia, liczbę instancji - zamiast gonić każdą kopię."
  />
  <Card
    title="Ustaw bariery, które się trzymają"
    description="Zobacz, które uprawnienia Microsoft blokuje agentom z założenia - i które ryzykowne uprawnienia pozostają aktywne. Bezpieczne wdrożenie AI to wiedza o tym, co dokładnie agenci mogą czytać, zanim pracownicy zaczną zadawać im pytania."
  />
</Cards>

## Agenci, Schematy, Zużycie

Ekran dzieli się na zakładki, bo zarządzanie AI ma kilka warstw:

- **Agenci** - wdrożone instancje pracujące dziś w Twoim tenancie. Tu zasięg, aktywność i uprawnienia są rzeczywiste.
- **Schematy (Blueprints)** - szablony, z których tworzeni są agenci, z ich **wydawcą**, **statusem weryfikacji**, **deklarowanymi uprawnieniami** i liczbą uprawnień **kaskadowanych** na instancje. Jeden niezweryfikowany schemat może być rodzicem pięćdziesięciu agentów.
- **Consumption** (Zużycie) - użycie i wydatki AI per agent, z danych zużycia Azure i raportów kredytów Copilot.

Przycisk **Importuj eksport rejestru** w nagłówku wczytuje bezpłatny plik CSV
rejestru agentów z centrum administracyjnego Microsoft 365 - wdrożonych
agentów z ich instrukcjami i flagami zasięgu. Wdrożony agent jest rozpoznawany
po Title ID lub - w przypadku agentów SharePoint, którzy nigdy go nie
otrzymują - po identyfikatorze agenta Entra; wiersze katalogu sklepu bez
żadnego z nich są odkładane na bok, więc spis obejmuje wyłącznie
wdrożonych agentów. Licencja Agent 365 nie jest potrzebna; kroki eksportu i
to, co dodaje licencjonowane API, opisuje [przewodnik Agenci](/pl/docs/agents).

Przycisk **Importuj CSV kredytów** w zakładce Zużycie robi to samo dla
wydatków: w centrum administracyjnym Microsoft 365 otwórz **Raporty →
Użycie → Microsoft Copilot → Kredyty** i wyeksportuj raport jako CSV.
Microsoft przechowuje tylko 30 dni i nie udostępnia API, więc to regularny
import buduje trwałą historię kredytów per agent i per użytkownik. Wiersze
są automatycznie dopasowywane do Twojego spisu agentów, a dodatkowa licencja
Microsoft nie jest wymagana.

## Jak Agenci Docierają do Twoich Plików

Kluczową klasyfikacją na tym ekranie jest **kanał dostępu do plików** - mechanizm, a nie marketing, dostępu agenta do danych:

- **Cały tenant (Tenant-wide)** - dostęp aplikacyjny do plików w całej organizacji. Kategoria najwyższej stawki; traktuj każdą pozycję jak stałą decyzję.
- **Delegowana zgoda administratora (Admin-consent delegated)** - czyta pliki jako użytkownik, który z nim rozmawia, zatwierdzone dla wszystkich przez administratora.
- **Jawne przyznanie (Explicit grant)** - zawężony dostęp do konkretnych zasobów. Tak wygląda świadome zarządzanie agentami.
- **Brak (None)** - dziś bez ścieżki do plików.

Dostęp do poczty podlega tej samej logice (**cały tenant**, **zawężony**, **brak**), a uprawnienia każdego agenta są rozbite na **bezpośrednie**, **odziedziczone** i **zablokowane** - widzisz zarówno to, co agentowi nadano, jak i to, czego mu jawnie odmówiono.

Agenci deklarują też **źródła wiedzy** (SharePoint, OneDrive, Teams, poczta, strony WWW, konektory Graph, Dataverse, osoby, spotkania) - warstwę pobierania treści, którą zespoły bezpieczeństwa znają jako **RAG** (retrieval-augmented generation): to, co trafi do tych źródeł, może trafić do odpowiedzi agenta - oraz **możliwości** (wyszukiwanie w sieci, interpreter kodu, generowanie grafiki, akcje). Agent, który potrafi czytać pocztę _i_ wykonywać akcje, zasługuje na inny przegląd niż ten, który streszcza stronę internetową.

## Lista Agentów

Wiersze kwantyfikują ślad każdego agenta: schemat, twórca, status konta, kanał dostępu do plików, liczniki zasięgu w użytkownikach, plikach, witrynach i e-mailach, flaga danych wrażliwych oraz podział uprawnień na bezpośrednie / odziedziczone / zablokowane. Kliknij agenta, aby otworzyć panel - zakładki **Pliki**, **Witryny**, **Użytkownicy** i **E-maile** pokazują dokładnie, do czego sięga i przez który kanał lub źródło wiedzy, zamieniając „ma Sites.Read.All” w konkretną listę tego, co to znaczy. Boczny panel rysuje **graf dostępu agenta** - tę samą promienistą mapę, którą mają użytkownicy i pliki, i mówi, SKĄD bierze się zasięg, a nie tylko ile go jest: agent typu Copilot pokazuje węzeł **„Własne uprawnienia użytkowników”** z konkretnymi osobami pod spodem (agent działa w ich imieniu), agent tenant-wide lub z admin consent pokazuje przerywany węzeł kanału z zagnieżdżonymi „wszyscy użytkownicy” i „wszystkie pliki”, a agenci o ograniczonym zasięgu - swoje konkretne nadania. Wokół tego: osoby podzielone według roli - **uprawnieni użytkownicy** (przypisany krąg odbiorców, niezależnie od tego, czy kiedykolwiek go otworzyli), **aktywni użytkownicy** (widoczni w logach jego użycia) i **nadzór** (właściciele i sponsorzy) - a także źródła wiedzy, nadania Sites.Selected, przypisane grupy, skrzynki pocztowe oraz powierzchnia konektorów pogrupowana według celu - z celami zewnętrznymi oznaczonymi, nie ukrytymi. Każdy węzeł prowadzi do odpowiedniej zakładki lub panelu.

Pasek nad listą mówi, skąd pochodzi inwentarz Copilot Studio, żeby było wiadomo, czy kolumnom środowiska, właściciela i kwarantanny można ufać: zielony, gdy inwentarz jest odczytywany, bursztynowy, gdy tymczasowo pokrywa go połączenie akcji, czerwony, gdy nie jest odczytywany i ci agenci są niekompletni, szary, gdy w tenancie nie ma Power Platform. Każdy stan inny niż zielony otwiera **Dlaczego i jak to naprawić** z tą samą naprawą co w Integracjach.

Filtry zawężają po statusie, kanałach dostępu do plików i poczty, ryzyku uprawnień (zablokowane / odziedziczone / bezpośrednie), typach źródeł wiedzy, możliwościach i schemacie; zakładka Schematów filtruje po weryfikacji wydawcy i istnieniu instancji.

## Co 1Security Widzi - a Czego Nie

Jeden agent może działać w trzech różnych światach Microsoftu i warto je rozróżniać:

- **Microsoft 365** - SharePoint, OneDrive, Teams, Outlook, Entra. Tu 1Security jest u siebie: pliki, które agent otwiera, e-maile, których dotyka, i logowania trafiają do dziennika audytu, który czytamy, i pojawiają się w zakładce **Logi aktywności** agenta.
- **Power Platform** - świat, w którym powstaje większość agentów. Niezależnie od tego, czy ktoś zbuduje agenta w Copilot Studio, w Power Apps, czy wewnątrz Teams, wynik to ten sam rodzaj agenta i pojawia się w tym spisie - ze środowiskiem, właścicielem i statusem kwarantanny, które przychodzą wraz ze zgodą udzieloną przy wdrożeniu. **Inwentarz połączeń** każdego środowiska wymaga opcjonalnego połączenia [akcji w Copilot Studio](/pl/docs/integrations-modules#7-akcje-w-copilot-studio-power-platform-delegowane) w Integracjach: zakładka **Tools & connectors** w szufladzie agenta pokazuje połączenia, z których mogą korzystać agenci w danym środowisku - konektor, warstwę Standard lub Premium, konektory niestandardowe oraz tożsamość, w imieniu której działa połączenie (wywołanie wykonuje zapisana tożsamość połączenia, nie rozmawiający użytkownik). Tam, gdzie połączenie prowadzi poza Microsoft 365 - Salesforce, SAP, ServiceNow, HTTP, niestandardowe API - wiersz mówi **„Analiza dostępu nieobsługiwana"**: nazywamy cel, ale go nie analizujemy. Nadal nie czytamy tego, co agent robi _wewnątrz_ Dataverse, ani których przepływów (flows) używa, a dokładne powiązanie agent-połączenie żyje w Dataverse, więc zakładka pokazuje połączenia środowiska, nie przypisanie per agent. Do tego wciąż służy centrum administracyjne Power Platform.
- **Power BI / Fabric** - osobna usługa mimo wspólnej rodziny nazw. Tam żyją Copilot w Power BI i agenci danych Fabric - tego świata 1Security dziś nie czyta.

Zasada praktyczna: **jeśli jedyna droga agenta do danych prowadzi przez Microsoft 365, jego ślad na tym ekranie jest kompletny; tam, gdzie używa konektorów lub przepływów, nazywamy połączenia, z których może korzystać, ale ich aktywność jest poza zasięgiem tego ekranu.**

Ten ekran zasila jeszcze jedno: agent to **nowa ścieżka dostępu dla ludzi**. Każdy użytkownik uprawniony do agenta o ograniczonym zasięgu może w praktyce czytać to, do czego sięgają uprawnienia agenta - dlatego ten zasięg widać w szufladach użytkownika, pliku i witryny jako wiersze i filtry **„przez agenta"** (z nazwą agenta), a wiersze znikają automatycznie, gdy agent traci uprawnienie, zostaje wyłączony lub trafia do kwarantanny. Szerokie kanały (agenci tenant-wide lub z admin consent) celowo pozostają na poziomie banera: „każdy użytkownik sięga do każdego pliku" to stwierdzenie, nie lista.

## Powiadomienia i Ważność dla Agenta

Agenci mają własny detektor anomalii (aktywność względem własnej 30-dniowej linii bazowej agenta) i własną zakładkę **Powiadomienia** z dziennika powiadomień. **Dostęp do plików w całym tenancie**, **zgoda administratora dla wszystkich użytkowników**, **bardzo szeroki zasięg** (przeszukuje wszystkie witryny albo ma w zasięgu dziesięć tysięcy plików lub więcej) i zasięg do informacji wrażliwych podnoszą ważność alertowanego epizodu; szeroki zasięg _i_ informacje wrażliwe razem podnoszą ją o dwa poziomy. Nadpisania na [ekranie Alertowania](/pl/docs/screens/alerting) mogą zaostrzyć lub wyciszyć jednego agenta albo wszystkich agentów stojących za aplikacją jednego dostawcy, z datą wygaśnięcia.

## Wzorce Śledcze

<Callout type="info">
  **Bramka przed wdrożeniem**: filtr dostępu do plików **cały tenant** +
  **dane wrażliwe w zasięgu**. To agenci do ograniczenia w pierwszej kolejności
  - każdy z nich może podać treści regulowane każdemu, kto z nim porozmawia.
</Callout>

- **Kontrola łańcucha dostaw** - w Schematach filtr **niezweryfikowani wydawcy** + **z agentami**: niesprawdzone szablony firm trzecich już działające w Twoim tenancie.
- **Ryzyko „czytaj i działaj”** - agenci z możliwością **akcji** + dostępem do poczty: profil, w którym prompt injection przestaje być teorią, bo agent może zarówno wchłonąć niezaufaną treść, jak i coś z nią zrobić.
- **Osierocona AI** - agenci, których twórca odszedł albo których konto jest wyłączone, a które wciąż mają uprawnienia: wycofuj ich jak konta serwisowe.