Agenci (Agents)Copy Anchor Link

Ekran Agentów odpowiada na pytanie, które rozstrzyga, czy firmowa AI będzie aktywem, czy incydentem: „Do czego nasi agenci AI faktycznie sięgają - i kto o tym zdecydował?” Agenci przychodzą w produktach dostawców, powstają w godzinę w rękach pracowników i dziedziczą dostęp, którego nikt świadomie nie nadał. 1Security scala każdego agenta - Copilot, Entra, Azure i firm trzecich - w jeden zarządzany inwentarz z policzonym rzeczywistym zasięgiem danych. Zobacz przewodnik po Agentach, aby poznać, jak łączą się źródła.

Co Możesz OsiągnąćCopy Anchor Link

Agenci, Schematy, ZużycieCopy Anchor Link

Ekran dzieli się na zakładki, bo zarządzanie AI ma kilka warstw:

• Agenci - wdrożone instancje pracujące dziś w Twoim tenancie. Tu zasięg, aktywność i uprawnienia są rzeczywiste.
• Schematy (Blueprints) - szablony, z których tworzeni są agenci, z ich wydawcą, statusem weryfikacji, deklarowanymi uprawnieniami i liczbą uprawnień kaskadowanych na instancje. Jeden niezweryfikowany schemat może być rodzicem pięćdziesięciu agentów.
• Consumption (Zużycie) - użycie i wydatki AI per agent, z danych zużycia Azure i raportów kredytów Copilot.

Przycisk Importuj eksport rejestru w nagłówku wczytuje bezpłatny plik CSV rejestru agentów z centrum administracyjnego Microsoft 365 - wdrożonych agentów z ich instrukcjami i flagami zasięgu. Wdrożony agent jest rozpoznawany po Title ID lub - w przypadku agentów SharePoint, którzy nigdy go nie otrzymują - po identyfikatorze agenta Entra; wiersze katalogu sklepu bez żadnego z nich są odkładane na bok, więc spis obejmuje wyłącznie wdrożonych agentów. Licencja Agent 365 nie jest potrzebna; kroki eksportu i to, co dodaje licencjonowane API, opisuje przewodnik Agenci.

Przycisk Importuj CSV kredytów w zakładce Zużycie robi to samo dla wydatków: w centrum administracyjnym Microsoft 365 otwórz Raporty → Użycie → Microsoft Copilot → Kredyty i wyeksportuj raport jako CSV. Microsoft przechowuje tylko 30 dni i nie udostępnia API, więc to regularny import buduje trwałą historię kredytów per agent i per użytkownik. Wiersze są automatycznie dopasowywane do Twojego spisu agentów, a dodatkowa licencja Microsoft nie jest wymagana.

Jak Agenci Docierają do Twoich PlikówCopy Anchor Link

Kluczową klasyfikacją na tym ekranie jest kanał dostępu do plików - mechanizm, a nie marketing, dostępu agenta do danych:

• Cały tenant (Tenant-wide) - dostęp aplikacyjny do plików w całej organizacji. Kategoria najwyższej stawki; traktuj każdą pozycję jak stałą decyzję.
• Delegowana zgoda administratora (Admin-consent delegated) - czyta pliki jako użytkownik, który z nim rozmawia, zatwierdzone dla wszystkich przez administratora.
• Jawne przyznanie (Explicit grant) - zawężony dostęp do konkretnych zasobów. Tak wygląda świadome zarządzanie agentami.
• Brak (None) - dziś bez ścieżki do plików.

Dostęp do poczty podlega tej samej logice (cały tenant, zawężony, brak), a uprawnienia każdego agenta są rozbite na bezpośrednie, odziedziczone i zablokowane - widzisz zarówno to, co agentowi nadano, jak i to, czego mu jawnie odmówiono.

Agenci deklarują też źródła wiedzy (SharePoint, OneDrive, Teams, poczta, strony WWW, konektory Graph, Dataverse, osoby, spotkania) - warstwę pobierania treści, którą zespoły bezpieczeństwa znają jako RAG (retrieval-augmented generation): to, co trafi do tych źródeł, może trafić do odpowiedzi agenta - oraz możliwości (wyszukiwanie w sieci, interpreter kodu, generowanie grafiki, akcje). Agent, który potrafi czytać pocztę i wykonywać akcje, zasługuje na inny przegląd niż ten, który streszcza stronę internetową.

Lista AgentówCopy Anchor Link

Wiersze kwantyfikują ślad każdego agenta: schemat, twórca, status konta, kanał dostępu do plików, liczniki zasięgu w użytkownikach, plikach, witrynach i e-mailach, flaga danych wrażliwych oraz podział uprawnień na bezpośrednie / odziedziczone / zablokowane. Kliknij agenta, aby otworzyć panel - zakładki Pliki, Witryny, Użytkownicy i E-maile pokazują dokładnie, do czego sięga i przez który kanał lub źródło wiedzy, zamieniając „ma Sites.Read.All” w konkretną listę tego, co to znaczy. Boczny panel rysuje graf dostępu agenta - tę samą promienistą mapę, którą mają użytkownicy i pliki, i mówi, SKĄD bierze się zasięg, a nie tylko ile go jest: agent typu Copilot pokazuje węzeł „Własne uprawnienia użytkowników” z konkretnymi osobami pod spodem (agent działa w ich imieniu), agent tenant-wide lub z admin consent pokazuje przerywany węzeł kanału z zagnieżdżonymi „wszyscy użytkownicy” i „wszystkie pliki”, a agenci o ograniczonym zasięgu - swoje konkretne nadania. Wokół tego: osoby podzielone według roli - uprawnieni użytkownicy (przypisany krąg odbiorców, niezależnie od tego, czy kiedykolwiek go otworzyli), aktywni użytkownicy (widoczni w logach jego użycia) i nadzór (właściciele i sponsorzy) - a także źródła wiedzy, nadania Sites.Selected, przypisane grupy, skrzynki pocztowe oraz powierzchnia konektorów pogrupowana według celu - z celami zewnętrznymi oznaczonymi, nie ukrytymi. Każdy węzeł prowadzi do odpowiedniej zakładki lub panelu.

Pasek nad listą mówi, skąd pochodzi inwentarz Copilot Studio, żeby było wiadomo, czy kolumnom środowiska, właściciela i kwarantanny można ufać: zielony, gdy inwentarz jest odczytywany, bursztynowy, gdy tymczasowo pokrywa go połączenie akcji, czerwony, gdy nie jest odczytywany i ci agenci są niekompletni, szary, gdy w tenancie nie ma Power Platform. Każdy stan inny niż zielony otwiera Dlaczego i jak to naprawić z tą samą naprawą co w Integracjach.

Filtry zawężają po statusie, kanałach dostępu do plików i poczty, ryzyku uprawnień (zablokowane / odziedziczone / bezpośrednie), typach źródeł wiedzy, możliwościach i schemacie; zakładka Schematów filtruje po weryfikacji wydawcy i istnieniu instancji.

Co 1Security Widzi - a Czego NieCopy Anchor Link

Jeden agent może działać w trzech różnych światach Microsoftu i warto je rozróżniać:

• Microsoft 365 - SharePoint, OneDrive, Teams, Outlook, Entra. Tu 1Security jest u siebie: pliki, które agent otwiera, e-maile, których dotyka, i logowania trafiają do dziennika audytu, który czytamy, i pojawiają się w zakładce Logi aktywności agenta.
• Power Platform - świat, w którym powstaje większość agentów. Niezależnie od tego, czy ktoś zbuduje agenta w Copilot Studio, w Power Apps, czy wewnątrz Teams, wynik to ten sam rodzaj agenta i pojawia się w tym spisie - ze środowiskiem, właścicielem i statusem kwarantanny, które przychodzą wraz ze zgodą udzieloną przy wdrożeniu. Inwentarz połączeń każdego środowiska wymaga opcjonalnego połączenia akcji w Copilot Studio w Integracjach: zakładka Tools & connectors w szufladzie agenta pokazuje połączenia, z których mogą korzystać agenci w danym środowisku - konektor, warstwę Standard lub Premium, konektory niestandardowe oraz tożsamość, w imieniu której działa połączenie (wywołanie wykonuje zapisana tożsamość połączenia, nie rozmawiający użytkownik). Tam, gdzie połączenie prowadzi poza Microsoft 365 - Salesforce, SAP, ServiceNow, HTTP, niestandardowe API - wiersz mówi „Analiza dostępu nieobsługiwana": nazywamy cel, ale go nie analizujemy. Nadal nie czytamy tego, co agent robi wewnątrz Dataverse, ani których przepływów (flows) używa, a dokładne powiązanie agent-połączenie żyje w Dataverse, więc zakładka pokazuje połączenia środowiska, nie przypisanie per agent. Do tego wciąż służy centrum administracyjne Power Platform.
• Power BI / Fabric - osobna usługa mimo wspólnej rodziny nazw. Tam żyją Copilot w Power BI i agenci danych Fabric - tego świata 1Security dziś nie czyta.

Zasada praktyczna: jeśli jedyna droga agenta do danych prowadzi przez Microsoft 365, jego ślad na tym ekranie jest kompletny; tam, gdzie używa konektorów lub przepływów, nazywamy połączenia, z których może korzystać, ale ich aktywność jest poza zasięgiem tego ekranu.

Ten ekran zasila jeszcze jedno: agent to nowa ścieżka dostępu dla ludzi. Każdy użytkownik uprawniony do agenta o ograniczonym zasięgu może w praktyce czytać to, do czego sięgają uprawnienia agenta - dlatego ten zasięg widać w szufladach użytkownika, pliku i witryny jako wiersze i filtry „przez agenta" (z nazwą agenta), a wiersze znikają automatycznie, gdy agent traci uprawnienie, zostaje wyłączony lub trafia do kwarantanny. Szerokie kanały (agenci tenant-wide lub z admin consent) celowo pozostają na poziomie banera: „każdy użytkownik sięga do każdego pliku" to stwierdzenie, nie lista.

Powiadomienia i Ważność dla AgentaCopy Anchor Link

Agenci mają własny detektor anomalii (aktywność względem własnej 30-dniowej linii bazowej agenta) i własną zakładkę Powiadomienia z dziennika powiadomień. Dostęp do plików w całym tenancie, zgoda administratora dla wszystkich użytkowników, bardzo szeroki zasięg (przeszukuje wszystkie witryny albo ma w zasięgu dziesięć tysięcy plików lub więcej) i zasięg do informacji wrażliwych podnoszą ważność alertowanego epizodu; szeroki zasięg i informacje wrażliwe razem podnoszą ją o dwa poziomy. Nadpisania na ekranie Alertowania mogą zaostrzyć lub wyciszyć jednego agenta albo wszystkich agentów stojących za aplikacją jednego dostawcy, z datą wygaśnięcia.

Wzorce ŚledczeCopy Anchor Link

• Kontrola łańcucha dostaw - w Schematach filtr niezweryfikowani wydawcy + z agentami: niesprawdzone szablony firm trzecich już działające w Twoim tenancie.
• Ryzyko „czytaj i działaj” - agenci z możliwością akcji + dostępem do poczty: profil, w którym prompt injection przestaje być teorią, bo agent może zarówno wchłonąć niezaufaną treść, jak i coś z nią zrobić.
• Osierocona AI - agenci, których twórca odszedł albo których konto jest wyłączone, a które wciąż mają uprawnienia: wycofuj ich jak konta serwisowe.